Czasem wydaje nam się, że sens życia to coś, co trzeba odnaleźć gdzieś daleko. Że potrzebujemy wielkiego odkrycia, mocnego przełomu albo jednej odpowiedzi, która nagle wszystko uporządkuje. A co, jeśli jest trochę inaczej? Co, jeśli życie nie tyle czeka na nasze pytania… ile samo nas pyta?
To właśnie jedna z myśli Viktora Frankla, która od dawna bardzo mnie porusza: „To życie stawia pytania. To my jesteśmy pytani.” Ta logoterpeutyczna perspektywa zmienia bardzo wiele.
W moim nowym filmie na YouTube opowiadam właśnie o tym:
- jak słuchać swojego życia,
- dlaczego tak trudno usłyszeć siebie,
- co zagłusza naszą uważność,
- jak małe codzienne sytuacje mogą stać się ważnymi pytaniami o nasze wartości, relacje i sposób życia.
Bardzo mocno widzę dziś, jak łatwo żyć w pośpiechu. W nadmiarze bodźców, obowiązków, treści, hałasu. Czasem dopiero zmęczenie, kryzys albo nasze ciało zaczynają „krzyczeć”, bo wcześniej nie słyszeliśmy tych cichych sygnałów.
A przecież życie często pyta bardzo delikatnie.
Pyta przez zmęczenie. Przez relację, która potrzebuje uwagi. Przez emocje, które próbujemy zagłuszyć. Przez tęsknotę za spokojem. Przez potrzebę zmiany. Przez nasze „nie mam już siły”. Albo przez ciche pragnienie, żeby wreszcie naprawdę pobyć ze sobą.
Zapraszam do zatrzymania przy tym pytaniu – na Chwilę z sensem a także na warsztaty pod tym tytułem.
Życie stawia pytania, a naszym zadaniem jest na nie odpowiedzieć czynem.
– Viktor Frankl
